بسم الله الرحمن الر حيم

الحمد لله رب العالمين بارئ الخلا ئق اجمعين والصلوه والسلام علي سيدنا ونبينا حبيب اله العالمين وطبيب نفوس المذنبين  اباالقاسم محمد وعلي اله الطيبين الطاهرين.

عبا دالله اوصيکم ونفسي بقوي الله ...خودم وهمه شما نمازگزاران را به رعايت تقوا سفارش ميکنم به همان تقوائي که علي عليه السلام شهيد اين روز ان را شعار خود وشاه بيت توصيه هاي خود در خطبه ها نامه ها وتا اخرين لحظات عمر پر برکتخود قرار داده بودند .تقوا مهم ترين ملکه وخصوصيتي است  که بايد انسان داشته باشد .تمام کارهاي نيک مابه تقوا استوار است .اگر تقوا نباشد پايه هاي ايمان ما متزلزل است با يک تند باد که نه با يک کند باد از بين ميرود وفرو ميريزد .تقوا حصار است سپر است .

متقي باشيد واز اين ماه با برکت تقوا را به عنوان توشه راه برداريد.

خب روز شهادت علي عليه السلام است بنده حديثي را از امام بافر عليه السلام براي شما انتخاب کرده ام .که قابل توجه است .حضرت فرمود :

عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع أَنَّهُ قَالَ وَ اللَّهِ إِنْ كَانَ عَلِيٌّ لَيَأْكُلُ أَكْلَ الْعَبْدِ وَ يَجْلِسُ جِلْسَةَ الْعَبْدِ وَ إِنْ كَانَ لَيَشْتَرِي الْقَمِيصَيْنِ السُّنْبُلَانِيَّيْنِ فَيُخَيِّرُ غُلَامَهُ خَيْرَهُمَا ثُمَّ يَلْبَسُ الْآخَرَ فَإِذَا جَازَ أَصَابِعَهُ قَطَعَهُ وَ إِذَا جَازَ كَعْبَهُ حَذَفَهُ وَ لَقَدْ وَلِيَ خَمْسَ سِنِينَ مَا وَضَعَ آجُرَّةً عَلَى آجُرَّةٍ وَ لَا لَبِنَةً عَلَى لَبِنَةٍ وَ لَا أَقْطَعَ قَطِيعاً وَ لَا أَوْرَثَ بَيْضَاءَ وَ لَا حَمْرَاءَ وَ إِنْ كَانَ لَيُطْعِمُ النَّاسَ خُبْزَ الْبُرِّ وَ اللَّحْمِ وَ يَنْصَرِفُ إِلَى مَنْزِلِهِ وَ يَأْكُلُ خُبْزَ الشَّعِيرِ وَ الزَّيْتِ وَ الْخَلِّ وَ مَا وَرَدَ عَلَيْهِ أَمْرَانِ كِلَاهُمَا لِلَّهِ رِضًا إِلَّا أَخَذَ بِأَشَدِّهِمَا عَلَى بَدَنِهِ وَ لَقَدْ أَعْتَقَ أَلْفَ مَمْلُوكٍ مِنْ كَدِّ يَدِهِ تَرِبَتْ فِيهِ يَدَاهُ وَ عَرِقَ فِيهِ وَجْهُهُ وَ مَا أَطَاقَ عَمَلَهُ أَحَدٌ مِنَ النَّاسِ وَ إِنْ كَانَ لَيُصَلِّي فِي الْيَوْمِ وَ اللَّيْلَةِ أَلْفَ رَكْعَةٍ وَ إِنْ كَانَ أَقْرَبُ النَّاسِ شَبَهاً بِهِ عَلِيَّ بْنَ الْحُسَيْنِ ع وَ مَا أَطَاقَ عَمَلَهُ أَحَدٌ مِنَ النَّاسِ بَعْدَهُ

حضرت اخلاقش اين جور بود (البته اين حديث مارا به ياد پيامبر هم مي اندازد)والله ان کان علي لياکل اکل العبد ويجلس جلسه العبد غذا خوردن او غذا خوردن بندگان بود . با تواضع تمام در مقابل معبودش غذا تناول ميکرد ومانند . بنده گان مينشست .وان کان ليشتري القميسين.......هنگام خريد لباس دو دست پيراهن ميخريد وبعد غلامش را مخير ميکرد يکي از ان دو را انتخاب بکند وديگري را خودشان  بر ميداشتند حال اگر استين لباسشان بلند بود با قيچي کوتاه ميکرد واگر لباسش از کعبين بلند بود اضافه ان را ميبريد.

ولقد ولي خمس سنين....ان حضرت پنج سال حکومت کرد ودر اين مدت آجري روي آجر نگذاشت ونه خشتي به روي خشتي (با اين که حضرت قبل از خلافت با زحمت وکار با غها ونخلستانهاي زيادي را اباد کرد وهنوز مردم مدينه از ابار علي اب شيرين مينوشند)از خودشان درهم ودينار به ارث نگذاشت وبراي خودشان زمينهاي درست نکرد

وان کان يطعم ...واگر غذا واطعام ميکرد به مردم با نان گندم وگوشت اطعام ميکرد وسپس به خانه بر ميگشت و نان جو ومقداري روغن يا سرکه تناول مينمود.

وماورد عليه امران......وهرگاه دو امر به ايشان عرضه ميشد که رضايت الهي در ان بود حضرت کار سخت تر را انتخاب ميکرد.

ان حضرت در شبانه روز هزار رکعت نماز ميخواند وکسي طاقت کارهاي اورا نداشت نزديکترين کس به او علي ابن الحسين بود.که طاقت يک عمل او را نداشت.(در زماني که صحابه پيامبر با امول به دست امده از بيت المال مسلمين مسلمانان را به بردگي گرفته بودند.)حضرت با دست رنج خود هزار برده در راه خدا ازاد نمود .

اين بودذره اي از سيره وروش ان حضرت از خداوند ميخواهم همه ما را توفيق اقتدا به ان امام همام عنايت بفرمايد